मुलांचा अभ्यास घेताना पालकांना येणाऱ्या अडचणी

मुलांचा अभ्यास घेताना पालकांना येणाऱ्या अडचणी ही कृती पूर्ण करा .
फक्त अडचण नोंदवण्याऐवजी “यावर काय करता येईल?” याचाही विचार करा.
काही अडचणी मुलांच्या सवयींमुळे असू शकतात, त्यामुळे त्यांचेही मत विचारून घ्या.

Please enter your email:

मुलांच्या वर्तनाशी संबंधित अडचणी

1.मूल प्रतिसाद देत नाही.

2.मुलं अभ्यास न करता पालक कामात असतील तेव्हाच अभ्यास करतात आणि नंतर पालकांनाच दोष देतात.

3.मूल आईला गृहीत धरतं; अभ्यासाऐवजी इतर गोष्टी करत राहतं.

4.टीव्ही/मोबाईल पाहतच अभ्यास करण्याचा हट्ट धरतात.

5.शिकून काय नोकरी लागणार आहे का? अशी नकारात्मक मानसिकता.

6.अभ्यासात सातत्य नसणे.

7.खेळण्याचा वेळ आणि अभ्यासाचा वेळ जुळत नाही.

8.पाच-सहा वर्षांच्या आज्ञाधारक पद्धतीने चौदा-पंधरा वर्षाचे मूल ऐकेल अशी पालकांची चुकीची अपेक्षा.

9.टीनएजर्स मुलांना हाताळण्याचे ज्ञान नसणे.

10.मुलं अभ्यास करत आहेत की वेळ मारून नेत आहेत हे पालकांना ओळखता येत नाही.

11.तुम्हाला नाही कळत, टीचरने वेगळं सांगितल आहे. – मुलांची विचारशैली.

पालकांच्या मर्यादा व अडचणी

1.काही पालकांना वेळ मिळत नाही.

2.शेतातून/कामावरून आल्यावर आळस येतो.

3.घरातील गोंधळामुळे अभ्यासावर लक्ष केंद्रित होत नाही.

4.काही पालकांना स्वतः अशिक्षित असल्याची भावना असते.

5.विषयज्ञान नसल्यामुळे मुलांना अभ्यासात मदत करता येत नाही.

6.अभ्यासक्रम समजत नाही म्हणून अडचण जाते.

7.शिक्षणातील नवे बदल पालकांना माहीत नसतात.

8.शिक्षणशास्त्र व मूल कसे शिकते याबद्दल ज्ञान नसणे.

9.अभ्यास घेण्याचे वेळापत्रक तयार करता येत नाही.

10.पालकांना “अभ्यास करून घेणे” म्हणजे नेमके काय करणे हेच माहित नसते.

11.स्वअध्ययन, पर्यवेक्षित अध्ययन, सहअध्ययन याविषयी माहिती नसते.

पालक आणि शिक्षकांच्या दृष्टिकोनातील फरक

1.शिकविण्याची शिक्षकाची व पालकाची पद्धत भिन्न असणे.

2.शिक्षक एवढा विश्वास मुलांचा पालकांवर नसणे.

3.शिक्षकांच्या साचेबंद पद्धतीचा आग्रह.

4.पालक आणि शिक्षक यांच्यात पद्धती व दृष्टिकोनातील तफावत.

पालकांचा अभ्यासाविषयी चुकीचा दृष्टिकोन

1.अभ्यास = पुस्तकातील स्वाध्याय सोडवून घेणे, अशी धारणा.

2..लेखनकाम = अभ्यास, असा समज.

3.होमवर्क = अभ्यास, असा समज.

4.घोकंपट्टी = अभ्यास, असा जुना समज.

5.अभ्यास = फक्त मार्क्स मिळवणे, असा दृष्टीकोन.

6.चित्रकला/कार्यअनुभव याकडे अभ्यास म्हणून न बघता दुर्लक्ष.

7.“मी जसा शिकलो, पाठांतर केलं, तसंच शिकावं” अशी धारणा.

8.ऑनलाइन काळात – फक्त होमवर्क/अभ्यास झाला का यावरच लक्ष, बाकी काही नाही.

खेड्यातील पालकांच्या विशेष अडचणी

1.“अभ्यास मुलांनी स्वतः करायला पाहिजे” – पालकांची धारणा.

2.“अभ्यासाबाबत आम्हालाच काही येत नाही” – आत्मविश्वासाचा अभाव.

3.शाळेतून घरी आल्यावर मुलं स्वैर होतात, त्यांना आवरणं कठीण जातं.

4.घरी मुलांना कामात मदत करावी लागते.

5.शाळेत खेळ नसल्यामुळे घरी खेळाला प्राधान्य देतात.

6.शाळेतही अभ्यास आणि घरीही अभ्यास – यामुळे मुलं बोअर होतात.

7.शाळेत नीट समजत नाही म्हणून घरी अभ्यास कसा करावा हेच समजत नाही.

8.“शाळेत जे शिकवलं ते पुरेसं आहे, घरी काही करण्याची गरज नाही” – अशी धारणा.

संवाद आणि मानसिकता

1.पालक आणि मुलांमध्ये Generation Gap.

2.मुलांना कोणत्या पद्धतीने समजावायचं हे शास्त्र पालकांना माहित नसणे.

3.गुणात्मक, भावनिक, कार्यात्मक विकास कशाने होतो हे न समजणे.

4.मुलांना आवडीप्रमाणे काही करू देत नाहीत, त्यामुळे अभ्यास कंटाळवाणा वाटतो.

Question 1 of 6